Onze aanpak
We begonnen breed. Door bestaande kennis te bundelen en te toetsen in de praktijk, brachten we in kaart wat er al bekend was en wat niet. Daarna gingen we het land in. Op meerdere locaties spraken we jongeren in hun eigen omgeving, van schoolpleinen tot plekken waar zij samenkomen in hun vrije tijd. Open gesprekken, zonder oordeel. Wat houdt je bezig? Waar loop je op vast? En met wie praat je daarover?
Parallel daaraan zetten we een vragenlijst uit om ook de stille stemmen te horen. Jongeren konden anoniem delen wat ze bezighoudt, juist als het onderwerp gevoelig lag. In de volgende fase gingen we de diepte in met gerichte groepssessies en één op één gesprekken. We lieten jongeren meedenken, situaties uitwerken en hun eigen online gedrag onder de loep nemen. Zo gaven we de jongeren een huiswerkopdracht mee waarin ze drie dagen hun eigen social media gedrag bijhielden. Zo maakten we zichtbaar wat vaak onbewust gebeurt, zoals het zoeken naar mentale steun via social media.
Tot slot toetsten we onze inzichten opnieuw bij een bredere groep. Klopt dit beeld echt?
Zien we verschillen tussen leeftijdsgroepen of tussen jongens en meisjes?
Door continu te checken en aan te scherpen, bouwden we stap voor stap aan een stevig en genuanceerd totaalbeeld.
De volledige onderzoeksopzet en fasering zijn vastgelegd in de offerte voor dit traject.
Toegepaste onderzoeksvormen
- Deskresearch
- Straatinterviews
- Reviewsessies
- Focusgroep
- Co-creaties
Het resultaat
Een eerlijk beeld over wat jongeren écht bezighoudt
Het onderzoek schetst een eerlijk en rijk beeld van wat jongeren bezighoudt. De belangrijkste thema’s zijn familie & vrienden, studie & werk, sociale media en mentale gezondheid. Met hun vragen stappen jongeren vooral naar vrienden, ouders en online bronnen.
Mentale gezondheid is voor veel jongeren een vast onderdeel van hun dagelijkse self-care. Sociale media spelen daarbij een dubbele rol: ze bieden herkenning en steun, maar creëren ook verwachtingen over hoe je je zou moeten voelen. Opvallend is dat mentale gezondheid al op jongere leeftijd een rol speelt, mede door corona en de voortdurende stroom aan nieuws en online prikkels.
Jongeren verlangen openheid, maar weten niet altijd waar ze betrouwbare hulp kunnen vinden buiten hun directe omgeving. Vooral jongens vinden het lastiger om offline het gesprek aan te gaan en zoeken vaker hun toevlucht online.
Met deze inzichten heeft NJI een stevige basis om kennis, interventies en communicatie beter aan te laten sluiten op de echte leefwereld van jongeren. Niet bedacht achter een bureau, maar gevoed door hun eigen verhalen.
